one-not-seven

ଲହଡି ଲହଡି ପଛରେ ମୁଁ ଧାଉଁଛି ବାହୁଡ଼ି ପଛକୁ ସେ ଯାଉଛି ମନର ଭାବ କୂଳେ ଲହଡି କେତେ ମିଳେ ଲହଡି ମୁଁ ଆଞ୍ଜୁଳେ ଆଞ୍ଜୁଳେ ଢାଳେ କୋଳେ ଏମିତି କିଛି କିଛି ଲହଡ଼ି ବାଛି ବାଛି ସାଇତି ସଂଚି ନହେଲେ ବର୍ତ୍ତି ବଂଚି ଲହଡି କୁଣ୍ଢେଇକି ମୁଁ ଲୋଭରେ ମୁଣ୍ଡେଇକି ମୁଁ ଲାଗେ ବି ଗେଲି ଲାଗିଲେ ଦିଏ ଠେଲି  ଲହଡି ପଛରେ ମୁଁ ଧାଉଁଛି ବାହୁଡ଼ି ପଛକୁ ସେ ଯାଉଛି ଲହଡି ରହିବନି ରଖି ବି ତ ହେବନି ପଳେଇ ଯିବ ହିଁ ସେ ପାଖକୁ ବି ନେବ ନି କ୍ଷଣକେ କରି ତୃପ୍ତ କ୍ଷଣକେ ହୁଏ ଲୁପ୍ତ କ୍ଷଣକ କଷ୍ଟ କ୍ଷଣକେ ହୁଏ ନଷ୍ଟ ଲହଡି ପଛରେ ମୁଁ ଧାଉଁଛି ବାହୁଡ଼ି ପଛକୁ ସେ ଯାଉଛି... **** ଗୋଡେଇ ଗୋଡେଇ ଲହଡ଼ି କୁ ବଳ ଯାଏ ମୋ ସରି ଦୌଡ଼ି ଦୌଡ଼ି ଲହଡ଼ି ଠୁଁ ବସି ଯାଏ ମୁଁ ହାରି ଲହଡ଼ିର ମାୟାଜାଲରେ ମୁଁ ଯାଇଛି ଛନ୍ଦି ହେଇ ସିନା, ଲହଡିକୁ ପୋଟଳି ରେ ପାରୁନି ବାନ୍ଧି ନେଇ ବ୍ୟର୍ଥ ନିରର୍ଥ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ କର ରଦ୍ଦ ଲହଡି କୁ ଯୁଦ୍ଧ ରେ କରି ହେବନି ବଦ୍ଧ କ୍ଲାନ୍ତ, ମୁଁ ଶାନ୍ତ, ବସିଛି ବାଲି ଉପରେ କରୁନି କିଛି ମୁଁ, ବସିଛି ଖାଲି ଉପରେ ହସି ହସି ଲହଡି ଆସେ ମୋ ଆଡେ ବଢି ଭିତରେ ତାର ବୁଡି ଉପରେ ତାର ଉଡି ଚୁମ୍ବନ ଦିଏ ଫେଣ ଚୁମ୍ବକୀୟ ଆକର୍ଷଣ ରୋମାଂଚିତ ବି କରେ ସେ ବଞ୍ଚିତ ବି ଲହଡି ଉପରେ ଜୋର? ଲହଡି କେବେ ବି ମୋର? ମିଳେ ହଜେ ଆପେ ଆପେ ନିଜେ ନିଜେ... ଲହଡି ପଛରେ ମୁଁ ଧାଉଁଛି ବାହୁଡ଼ି ପଛକୁ ସେ ଯାଉଛି ଲହଡି ପଛରେ ମୁଁ ଧା...

फिर रवि वो खिल रहा है फिर सभी को मिल रही है रश्मि जिस में जलता चंदन जिस्म जिसको मल रहा है पंख मन का मेरा कोरा! रंग ले लुुं तेरा थोड़ा धुल गए पलकेें-घटाएं मुस्कराहट की लताएं माटी-मुख पे हैं बिखरते तेरी ऊर्जा से निखरके डूबे मन - तूलिका रंग दानी इंद्रधनु में पंखुडी तन जो खुलता सुख सूरजमुखी बनु में मेरी उड़ान, मुस्कान में तेरा रंग तेरी जान पोत तेरे रंग में लोटता ये अंग है कछुए मेघ संग है गिलहरी तरंग पे में हूँ चित्रकार मुझे रंग दरकार तू निकल हर सुबह ना पिघलके मुझ में बहना जन्म का सूत्रधार जीवन का तू आधार और क्या है जीवन? खुशियों में काटना खुशबुओं का उपवन बनाना, बांटना कांटें भी कहे तो चुभन की सज़ा लूं ये लहु यूँ बहे के ग़ुलाबों को सजा दूँ चार दिन बाद वो मीठा दर्द याद हो फिर रवि वो खिल रहा है फिर सभी को मिल रही है रश्मि जिस में जलता चंदन जिस्म जिसको मल रहा है पंख मन का मेरा कोरा! रंग ले लुुं तेरा थोड़ा धुल गए पलकेें-घटाएं मुस्कराहट की लताएं माटी-मुख पे हैं बिखरते तेरी ऊर्जा से निखरके डूबे मन - तूलिका रंग दानी इंद्रधनु में पंखुडी तन जो खुलता सुख सूरजमुखी बनु में मेरी उड़ान, मुस्...

  Perennial Flow " Kit went up and down behind the line of guns, troubleshooting. One crew managed to set fire to an insufficiently wetted sponge; another spilled water on the gunpowder; a third lost half its men to a French cannonball. Kit’s task was to get the guns firing again with minimum delay. He realized he was no longer frightened. This struck him as most peculiar, but he had no time to think about it.... Mostly he was astonished at the way he had lost himself in the job he had to do and had forgotten about the danger he was in. He had not been brave, he thought; just too busy to think about it ." The above lines are excerpted from the novel "The Armor of Light", the fifth book of "Kingsbridge" series by Ken Follett. Kit, one of the protagonists, is fighting as a conscript in the British Army against the French. He lacks the heart of a soldier; he has the art of an engineer. But, on the battlefield, he finds himself deeply and fearlessly engaged in...